Kajetan H. Stolaryski: Marsz ,,Jasnych Koszul”

Kajetan H. Stolaryski: Marsz ,,Jasnych Koszul”

Jesteśmy burzą i wiosną,
radosna jest pieśń nasza – nasz śpiew
– sztandary nasze wyrosną,
jak wyrósł bunt nasz i gniew!

Nasze znaki poniesiemy w pochodzie,
drogami poprzez wsie do miast –
na wschodzie i na zachodzie –
młode orły porwą się z gniazd.

W krokach naszych twardych, miarowych –
nowej pieśni odnajdzie się rytm,
na czołach skupionych, surowych –
złote blaski rozpromieni świt.

Wyjdziemy na ulice gromadą,
zamiast sukman, bluz roboczych i kurt –
przejdziemy zastępów paradą –
„jasnych koszul” niekończący się sznur.

A ludzie, zniszczeni cierpieniem,
z twarzą bólem porytą, w ślad bruzd,
rzucą ku nam radosne spojrzenia,
prześlą ręką powitania od ust.

Spojrzą oczy, przez łzy wypalone,
z piersi rwanych często przez głód,
wybiegną słowa czerwone, szalone
że spełnił – że dokonał się cud!

I w powodzi sztandarów i znaków,
spadnie wicher, co już się narodził –
w triumfalnym, bojowym orszaku,
kolumnami nadejdą Młodzi.

Gdy ujrzymy, jak w słońcu się mieni
jak proporzec, zatknięty na maszt –
rękę prawą wzniesiemy, salutując
Miecz Chrobrego – zwycięski znak nasz!

Kajetan H. Stolaryski

Sztafeta. Pismo narodowo-radykalne, nr 5, 14 grudnia 1933 r.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *